P2 helpt ondernemers, grondeigenaren en overheden om deze belangen niet tegenover elkaar te zetten, maar te vertalen naar een gedragen ontwikkelperspectief dat ook daadwerkelijk uitvoerbaar is.

Bij verschillende bedrijventerreinen langs de Waal deden we dat in de praktijk. Als meekoppelkansen van het landelijke programma Ruimte voor de Rivier, waarin overheid en bedrijfsleven samenwerken. Daarbij is een groot aantal locaties aangewezen waar veilig ontwikkeld kon worden, maar wel rekening houdend met het rivierwater. Het ging er daarbij om hoe ontwikkeling kon bijdragen aan de kwaliteit van het gebied en hoe bewoners, buren en overheden daar achter konden gaan staan.

Overzicht

Opdrachtgevers: Bijvoorbeeld bedrijventerrein Kerkewaard, gemeente West Betuwe en Buitenstad Zaltbommel
Sector: logistiek, transport, bouw, industrie, havengebonden bedrijvigheid
Opgave: bedrijventerreinen langs de rivier toekomstbestendig maken
Rol P2: procesmanager, strategisch adviseur en verbinder tussen bedrijfsleven en overheid
Resultaat: een gebiedsvisie in de Nota van Uitgangspunten (Kerkewaard) en een Programma van Eisen waar besluiten op genomen konden worden (Zaltbommel)

De uitdaging

Bedrijventerreinen Kerkewaard en Buitenstad liggen allebei aan de rivier. De ontwikkelambities van ondernemers kwamen terecht in een complex krachtenveld van overheden, omwonenden en maatschappelijke organisaties. Hoewel er veel bereidheid was om samen te werken, ontbrak een gezamenlijk toekomstbeeld en een gedeelde ontwikkelagenda. Daardoor bleven kansen liggen voor bedrijfsontwikkeling, kwaliteitsverbetering van het gebied en snellere besluitvorming.

Het probleem zat dus niet in kennis of ambitie. Het zat in de samenwerking zelf: wie neemt waarvoor verantwoordelijkheid en hoe kom je tot besluiten?

Vanuit P2 was onder meer Erna Hollander bij deze projecten betrokken: “Op riviergebonden bedrijventerreinen ontbreekt het meestal niet aan plannen of ambitie. De echte uitdaging zit in het verbinden van ondernemers, overheden en omgeving en dat allemaal rondom een gedeeld toekomstbeeld.”

Onze aanpak

We begonnen niet bij het beleid of de procedures. We begonnen bij de ondernemer. En dan vooral met de vraag: “Wat heeft dit bedrijf de komende tien tot twintig jaar nodig om te kunnen blijven ondernemen? En wat levert het de omgeving op, aan werkgelegenheid, bereikbaarheid en ruimtelijke kwaliteit?” Bij Kerkewaard werd de uitbreiding van een bedrijf op deze manier zo gekoppeld aan werkgelegenheid, ruimtelijke kwaliteit en verkeersveiligheid.

Daarna kwamen de andere partijen, zoals bewoners aan tafel. We gingen in gesprek, organiseerden werksessies en gebiedsdialogen en haalden zo de zorgen over geluid, verkeer en landschap vroeg boven water. In Kerkewaard schreef een werkgroep van bewoners en ondernemers zelf de voorwaarden voor verdere ontwikkeling op. Dat gaf houvast, want het was hun eigen visie.

In Zaltbommel draaide het vooral om haalbaarheid. P2 was er procesmanager en verbinder tussen de ondernemers, de politiek en het beleid. Het doel: een Programma van Eisen waar daadwerkelijk besluiten op genomen konden worden, getoetst op draagvlak én op haalbaarheid. Dat betekende afstemmen met marktpartijen, de gemeente en regionale programma’s zoals WaalWeelde West.

Het resultaat

De gebiedsvisie van Kerkewaard werd onderdeel van de Nota van Uitgangspunten. Daar konden vervolgprocedures en de bestemmingsplanvorming op voortbouwen. In Buitenstad kreeg de besluitvorming een uitvoerbaar Programma van Eisen als startpunt.

Ondernemers weten nu beter waar ze aan toe zijn en kunnen met meer zekerheid investeren. Overheden hebben iets bestuurlijk gedragens om vergunningen en plannen op te baseren. En het wederzijds begrip tussen ondernemers, bewoners en overheid groeide, waardoor projecten sneller konden worden voorbereid.

Waarom dit werkt

Op een complex bedrijventerrein loopt het vaak vast, omdat iedereen vanuit zijn eigen belang kijkt. Een ondernemer wil uitbreiden. De gemeente kan daar niet zomaar ja tegen zeggen, want bewoners en andere ondernemers kunnen er hinder van krijgen. Begrijpelijk, maar zo kom je niet verder.

Wij laten elke partij vroeg zeggen wat ze wil en waarom, en zoeken er een doel bij dat voor iedereen geldt. Het gesprek gaat dan minder over de procedure. Het gaat over wie waarvoor verantwoordelijk is en wat je samen wilt. Past de uitbreiding bij wat de omgeving nodig heeft, en kan een bestuurder het besluit ook echt verdedigen? Dan kunnen partijen samen verder bouwen.