Dit jaar deden vijf collega's dat voor het eerst: Gerwen, Kristine, Muriël, Dagmar en Marcel. Vijf collega’s, met ieder hun eigen reden om certificaathouder te worden. Maar één ding hebben ze gemeen: ze willen niet alleen werken bij een organisatie die van de medewerkers is, ze willen daar ook daadwerkelijk onderdeel van zijn.

Van links naar rechts op de foto: Kristine, Gerwen, Dagmar en Muriël. Marcel ontbreekt op de foto.

De reden voor Gerwen om in te stappen heeft vooral te maken met zijn betrokkenheid. Certificaathouder worden is voor hem een manier om die betrokkenheid ook echt te laten zien. Ook Muriël hoefde er eigenlijk niet lang over na te denken. Het feit dat P2 eigendom is van de medewerkers was juist een van de redenen waarom ze ooit bij P2 wilde werken. Voor haar was certificaathouder worden daarom bijna vanzelfsprekend.

Dagmar werd vooral door het idee zelf getrokken. Wat haar aanspreekt in P2 van Iedereen is dat het niet blijft bij mooie woorden over samen sturen en verantwoordelijkheid nemen.

We práten niet alleen over een zelfsturend bedrijf dat we samen draaien, maar vervolgens doén we het ook.

- Dagmar

Een andere manier van kijken

Word je van certificaathouder worden ook een andere P2'er? Niet per se. Voor Muriël verandert er in haar dagelijkse werk eigenlijk weinig. Ze was al bezig met meedenken over acquisitie en met het organiseren van de jaarlijkse Patersessie. Haar certificaathouderschap voelt vooral als een bevestiging van die betrokkenheid.

Bij Kristine is dat nét anders. Zij voelde zich al helemaal thuis bij P2, maar merkt dat ze sinds haar instap bewuster kijkt naar wat er binnen de organisatie gebeurt. Onderwerpen als innovatie en vitaliteit krijgen voor haar meer gewicht. Niet omdat ze nu ineens over alles iets moet vinden, maar omdat ze zich nog meer verbonden voelt met hoe P2 zich als organisatie ontwikkelt.

Daar zit misschien wel de kern van eigenaarschap: je hoeft niet ineens méér te doen, maar je kijkt soms wel anders naar wat er gebeurt.

Van iedereen betekent ook: van jou

Een organisatie die van haar medewerkers is, vraagt natuurlijk wel iets van die medewerkers. Want wie eigenaar is, kan niet alleen achteroverleunen.

Toch betekent dat volgens Dagmar niet dat besluitvorming daardoor ingewikkelder of trager wordt. Ze vergelijkt het met een vriendengroep die samen een weekendje weg organiseert. Daar is ook geen manager nodig die uiteindelijk bepaalt waar iedereen naartoe gaat. Meestal neemt een paar mensen het initiatief, ze doen een voorstel en de rest gaat daarin mee of stuurt bij.

Zo kan het volgens haar bij P2 ook werken: eigenaarschap hoeft niet te betekenen dat iedereen over alles moet meepraten. Het kan juist ruimte geven aan mensen die initiatief nemen en anderen daarin meenemen.

Marcel ziet daarbij vooral een praktische verantwoordelijkheid. Als er iets speelt, moet je het niet bewaren voor de volgende certificaathoudersvergadering, maar het gewoon zo snel mogelijk aankaarten. Hij ziet certificaathouderschap vooral als iets wat nodig is om het model van P2 in stand te houden.

Dat ik mede-eigenaar ben geworden en wellicht iets meer zeggenschap heb, is voor mij geen doel maar een gevolg.

- Marcel

Samen eigenaar, ieder op z'n eigen manier

Dat is misschien wel het interessante van de vijf nieuwe certificaathouders. Ze kijken allemaal anders naar hun nieuwe rol. Voor de één is het vooral een uiting van betrokkenheid, voor de ander een logische volgende stap, een bevestiging van wat ze al deden of simpelweg een manier om het model van P2 te ondersteunen.

En misschien hoeft eigenaarschap ook helemaal niet voor iedereen hetzelfde te betekenen.

Wat ze wel delen, is het idee dat P2 van Iedereen niet alleen een mooie zin is. Het is iets wat je samen vormgeeft. Door mee te denken, initiatief te nemen, verantwoordelijkheid te pakken en, als het nodig is, je stem te laten horen.