Het aanpakken van een urgent maatschappelijk thema én het objectief managen van de belangen van betrokkenen. Die combinatie spreekt Eli van Gils aan. Bij het marktvenster Land & Water houdt hij zich bij P2 onder meer bezig met gebiedsontwikkeling. ‘Je kunt stellen dat ik holistisch en objectief naar de materie kijk.’
‘Mijn verhaal is misschien wel een bekend cliché. Na de eerste jaren van mijn werkzame leven, waarin ik enorm veel geleerd heb en een interessante loopbaanontwikkeling in een commerciële omgeving heb doorgemaakt, komt er behoefte aan meer maatschappelijke relevantie in wat je doet. Ondanks een fijne plek bij EY ben ik heel bewust op zoek gegaan naar een plek waar ik mijn maatschappelijke ambitie kan verwezenlijken en zo kwam ik bij P2. Dat was direct een match. Op inhoud en op mensen.’
Senioriteit'Wat ik erg mooi vind om te zien bij P2 is dat inhoudelijke expertise hand in hand gaat met het menselijke aspect. Hoe maken we het pragmatisch uitvoerbaar zonder het “perfecte plan” alleen maar op papier te zetten of te verzanden in semantiek? Ik viel met mijn neus in de boter. Er was behoefte aan senioriteit bij een gevoelig regionaal traject over waterveiligheid. Waterschap, provincie, gemeente, bewoners en bedrijven zijn hierin partij. Bij de waterveiligheidsopgave moeten moeilijke keuzes gemaakt worden. Naast een goed, uitvoerbaar plan gaat het ook over mensen en de impact die dit voor hen heeft. Dit maakt het menselijke aspect minstens zo belangrijk. Juist daarin speelt het doorgronden van behoeftes en belangen een grote rol om duurzaam tot werkbare oplossingen te kunnen komen. Vragen durven stellen is daarbij cruciaal.’
‘Ook een ander project waar ik meteen mee aan de slag kon, past helemaal bij mijn wens om maatschappelijke impact te hebben. Hier gaat het over de wens van een gemeente. Zij wil op strategisch niveau een omgevingsvisie ontwikkelen. Een visie op hoe je het landschap op hoofdlijnen kunt inrichten terwijl de ruimte schaars is en er veel keuzes zijn. Geef je ruimte aan de rivier? Aan wonen? Aan bedrijvigheid? Aan alle keuzes zitten haken en ogen. Wie betrek je waarbij en op welke manier? Dit alles met in het achterhoofd dat er begrip en draagvlak moet komen voor de keuzes die je maakt.’
‘Ik noem deze twee voorbeelden omdat ze zo goed illustreren wat ik wil. De combinatie van een groot en urgent maatschappelijk thema, in dit geval bijvoorbeeld verdroging, of heftige neerslag, en het managen van het “stakeholdervraagstuk”, en je weet dat elke keuze impact heeft. Mijn rol hierbij? Je kunt stellen dat ik objectief en holistisch naar de materie kijk. Vaak door samen even een stap terug te zetten: waarom doen we ook alweer wat we doen, met de doelstellingen voor ogen.’
‘Als je dat weer helder hebt, kun je met de juiste focus aan de slag met de relevante deelaspecten. Oké, als dit het doel is, wat was er dan ook alweer nodig? Wat daarvan doen we nu al, doen we dat goed, onvoldoende of doen we het verkeerde? Je wilt voorkomen dat je blijft steken in de stroop van projecten en woordkeuzes, onder meer dus door met enige regelmaat uit te zoomen naar het grotere plaatje. Jezelf boven de materie te plaatsen in plaats van er middenin te zitten. Zodat je vervolgens weer beweging kunt realiseren. Essentieel hierin: mensen meenemen. Vragen durven stellen, in plaats van aan te nemen dat mensen snappen wat ik of anderen bedoelen. Vaak blijkt bijvoorbeeld dat er al verschillende interpretaties zijn van wat precies “een project” is. Ik probeer dat helder te krijgen. En zo vertrouwen te kweken om samen vooruit te kunnen.’