Voedselverspilling: misdaad of markt vol onbenutte waarde?

Voedselverspilling: misdaad of markt vol onbenutte waarde?

Zuinig doen is mij met de paplepel ingegoten. Mijn oma’s hebben de oorlog meegemaakt dus dan weet je het wel. Ze verbouwden zoveel mogelijk groenten in hun eigen tuin. In afgepaste hoeveelheden werden groenten ingevroren. Iedere bereide portie moest tot en met de laatste sperzieboon of biet opgegeten worden, want weggooien was zonde. Zonde van het eten, maar ook zonde van alle energie die ze er zelf in hadden gestoken om de groente te laten groeien, oogsten, schoonmaken en bereiden. 

Ik ben een kind van de tijd waarin we in luxe leefden en het zuinigheidsdenken los konden laten. Hoezo, andijvie van de tuin halen, vol grond en wormen als je het ook gewassen en gesneden in een zak bij de supermarkt kunt kopen voor €1,59?

Wat heeft deze beweging van schaarste naar overvloed met ons gedaan? Door industrialisatie en efficiency denken zijn we enorme hoeveelheden voedsel gaan produceren tegen lage prijzen. Het is goedkoper hele kratten sinaasappelen weg te gooien dan op zoek te gaan naar de paar rotte die er in zitten. Hoe kan het dat al die goede sinaasappelen niet meer voldoende waarde vertegenwoordigen om ze te redden? Voedsel is een commodity geworden. Met voedselverspilling als resultaat. Ter illustratie: een derde van het voedsel geproduceerd voor humane consumptie wordt nooit opgegeten (wereldvoedselorganisatie van de Verenigde Naties, FAO). Zolang we niet weer de echte waarde van voedsel en het productieproces gaan erkennen, zal er verspilling zijn. Verspilling van voedsel, maar ook verspilling van energie, water en bodem. Dingen waar we zuinig op mogen zijn, ze zijn immers niet oneindig tot onze beschikking. Ik zou niet weten hoe ik de (on)logica van ons huidige voedselsysteem aan mijn oma’s zou moeten uitleggen. ‘We produceren meer dan we nodig hebben, krijgen lage prijzen voor onze producten en gooien vervolgens 1/3 van ons eten weg…’

Welke beweging is nodig? Wat mij betreft van efficiency naar waardedenken. De markt vol onbenutte waarde tot zijn recht laten komen. Hoe? Daar zijn minstens 100.000 oplossingen voor nodig. Ik verwacht dat die gaan komen uit verwachte en onverwachte hoeken. Uit de technologie, de gedragswetenschap, economie, food, logistiek en ga zo maar door. Daarom ben ik trots dat ik vanuit p2 samen met Wageningen Universiteit, HAS Hogeschool, Rabobank, Hutten, Brabantse Ontwikkelings Maatschappij en Gemeente Veghel meebouw aan The Source Shakers; een community voor food waste solutions waar ondernemers, studenten, startups en wetenschappers hun krachten bundelen om bestaande en nieuwe oplossingen tegen voedselverspilling meer impact te laten hebben en oplossingen te versnellen. Meer weten? www.thesourceshakers.nl