Ik heul niet met de vijand!

Ik heul niet met de vijand!

Je staat voor een complexe gebiedsopgave die al jaren niet van de grond komt. Maar de urgentie om tot een oplossing in het gebied te komen wordt steeds hoger. De uitspraak uit de titel is je niet onbekend, de moed zakt je in de schoenen. Hoe ga je aan de slag in een gebied met een lange, woelige geschiedenis? Het lijkt eenvoudig maar het is het moeilijkste dat er is: met oprechte interesse en een open blik het gesprek (weer…) met álle belanghebbenden aangaan!

Volgens mij start het gebiedsproces met lef hebben. Lef om dat eerste gesprek te voeren. Een gesprek waarin je opzoek gaat naar standpunten en de onderliggende belangen, waarden en emoties. Door samen de verschillen in standpunten te erkennen, komt er weer ruimte in het gesprek om samen op zoek te gaan naar oplossingen. Guido Rijnja (coördinator algemeen communicatiebeleid RVD) raadt dit zijn collega-communicatieadviseurs aan, bijvoorbeeld bij plannen voor asielzoekerscentra en windmolenparken.

Momenteel legt de landelijke Programmatische aanpak stikstof (PAS) een flinke druk op gebiedsopgaven rondom Natura 2000-gebieden, die maar niet van de grond komen. Bijvoorbeeld natuurgebieden en omringende (agrarische) gronden die natter moeten worden om de natuur van Europese waarde voldoende sterk te maken tegen milieu-invloeden (stikstof). Rond deze gebieden moeten bijvoorbeeld oplossingen gezocht worden voor veehouderijen die door de vernatting en hun te hoge stikstofuitstoot niet kunnen ontwikkelen/uitbreiden. Het gaat vaak om slepende kwesties waar de voor- en tegenstanders elkaar al kennen en in een patstelling zijn geraakt.

Heb tóch het lef om als gelijkwaardige gebiedspartners het gesprek te starten en in verbinding te onderhandelen. Er zijn inmiddels voldoende voorbeelden, zoals het Dynamisch Beekdal in Noord-Brabant waar een goed gesprek de start werd van een succesvol gebiedsproces. Let op, straks hoort u uw voormalige vijand nog zeggen “We zijn samen diep gegaan maar met een verrassend mooi resultaat!”.